Skip to content
Απρίλιος 11, 2012 / Το κόκκινο πανί

Είναι οι Νόμοι θέσφατα;

Παρακολουθώντας τη δημόσια συζήτηση — ή σωστότερα την προπαγάνδα που πλασσάρεται ως συζήτηση — δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε: είναι οι Νόμοι θέσφατα;

Λογικά, αυτή είναι μια ερώτηση που έχει ήδη απαντηθεί στους νομικούς κύκλους, ειδικά τους πιο προοδευτικούς και δημοκρατικούς. Αλλά, αφενός μεν στις μέρες μας η λογική είναι κάπως παρεξηγημένη έννοια, αφετέρου δε δεν θέλουμε να μπούμε σε μια νομικίστικη συζήτηση. Μπορούμε όμως να παρατηρήσουμε τα εξής:

  • Είτε οι νόμοι που ψηφίζονται από τη Βουλή είναι θεσφατα και κάθε κριτική ή προσπάθεια άλλαγης τους εναντιώνεται την υπέροχη δημοκρατία μας.
  • Είτε οι νόμοι δεν είναι θέσφατα και διάφορες ομάδες, καλοπροαίρετες ή μη, έχουν το δικαίωμα να τους αμφισβητούν και να αγωνίζονται για την αλλαγή τους.

Αν ισχύει το πρώτο, όπως διατείνεται η προπαγάνδα εσχάτως με τελευταία αφορμή τον Νόμο Διαμαντοπούλου-Γεωργιάδη για την υποαναβάθμοση της παιδείας , τότε δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί φωνασκεί μια μειοψηφία «παρθένων» που πότε δεν έχει αγγίξει κρατικό χρήμα σε κόμμα (Ραγκούσης, Μπακογιάννη, Μάνος) για τον πρόσφατο νόμο για την χρηματοδότηση των κομμάτων. Αφού ψηφίστηκε από τη Βουλή με κοινοβουλευτική πλειοψηφία! Μάλιστα, η κυρία Ντόρα εξέπεσε στο κατώτατο σκαλοπάτι του λαϊκισμού και κατέθεσε εξώδικο για να εμποδίσει την εφαρμογή ενός νόμου του Κράτους! Οιμέ!

Αν ισχύει το δεύτερο, τότε δικαίως φωνασκεί η δυναμική μειοψηφία για το Νόμο του κ. Γιαννίτση, αλλά προφανώς το ίδιο δικαίωμα θα έχουν και άλλες «μειοψηφίες». Είναι λίγο δύσκολο να ισχύουν και τα δύο ταυτόχρονα, a la carte και όπως βολεύει, ακόμα και στον μαγικό κόσμο πολιτικού και κοινωνικού κενού αέρος στον οποίο διαβιούν ο Πάσχος, ο Τάκης, ο Προκόπης, ο Ανδρέας και τ’άλλα παιδιά…

Advertisements

3 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. antiphono / Απρ. 17 2012 8:21 μμ

    Μήπως όμως παραγνωρίζονται εντελώς στο κείμενο τα μέσα εναντίωσης στον νόμο; Υπ’ αυτό το πρίσμα, τα δυο παραδείγματα είναι ανόμοια (το εξώδικο όπως και να το κάνετε δεν μοιάζει με την φυσική παρεμπόδιση εφαρμογής του νόμου γιατί τα δυο μέσα αναφέρονται σε εντελώς διαφορετική υπέρτερη και κρίνουσα εξουσία), υπό το πρίσμα της εναντίωσης στον νόμο όχι. Αλλά εξετάζοντας το αν ο νόμος είναι θέσφατο όπως λέτε, τα μέσα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αμφισβήτηση του θεσφάτου.

    • Το κόκκινο πανί / Απρ. 18 2012 10:28 μμ

      Σκοπός μας δεν ήταν να γράψουμε μια φιλοσοφική πραγματεία πάνω στο θέμα — δεν έχουμε και τις γνώσεις άλλωστε — οπότε, ναι, το κείμενο παραγνωρίζει τα μέσα εναντίωσης στο νόμο· στο βαθμό βέβαια που και ο κυρίαρχος λόγος τσουβαλιάζει τα μέσα εναντίωσης και κάνει όλο και λιγότερες διακρίσεις ανάμεσα τους.

      Η κυρίαρχη αφήγηση είναι περίπου η εξής: ο Νόμος είναι Νόμος — χωρίς αυτό να προϋποθέτει ότι θα είναι π.χ. σύμφωνος με το Σύνταγμα ή κάποια άλλη «αρχή»/αξία/κλπ· περιττά εξάλλου αφού είναι Νόμος — και όποιος εναντιώνεται στο Νόμο με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο είναι παράνομος και άρα εχθρός της Δημοκρατίας/Κοινωνίας/προόδου. Αυτή είναι μια πολύ ευχάριστη εξέλιξη για τους λογιών-λογιών συντηρητικούς, δεξιούς και ακροδεξιούς που είχαν πάντα αυτή την αντίληψη για το Νόμο, αλλά θα πρέπει να βάλει κάθε σοβαρό, προοδευτικό πολίτη σε σκέψεις.

      Το παράδειγμα του «Νόμου Διαμαντοπούλου» είναι το πλεόν χαρακτηριστικό, ίσως γιατί είναι το μεγάλο απωθημένο της (άκρας) δεξιάς 30 χρόνια τώρα. Εκεί λοιπόν δεν είδαμε κανέναν που να έκανε την οποιαδήποτε κριτική, όσο καλόπιστη κι αν ήταν, και να αντιμετωπιστηκε «ανάλογα με τα μέσα εναντίωσης που χρησιμοποίησε»· όλοι πετάχθηκαν στην πυρά. Ούτε οι Πρυτάνεις που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, ούτε οι Νεολαίες (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ, αριστερά) που μιμήθηκαν τον κο. Ραγκούση που έκλεινε λιμάνια, ούτε καν η light κριτική της ΠΟΣΔΕΠ (ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ) τους οποίους κάποτε ο κος Μπαμπινιώτης περιέγραφε ως περίπου «του χεριού του». Ακόμα πιο δεικτικό ότι τώρα που ο νόμος αυτός δείχνει τα ελλατωματά του, η επιτροπή που προσπαθεί να βγάλει μια άκρη συνεδριάζει σχεδόν κρυφίως, ενώ το μόνο επιχείρημα που πλέον ακούμε είναι ο Νόμος πρέπει να εφαρμοστεί όχι γιατί είναι καλός, λύνει τα τάδε και δείνα προβλήματα, αλλά απλά γιατί είναι … Νόμος!

      Έ, κάπου εδώ αναρωτηθήκαμε κι εμείς γιατί ο άλλος Νόμος είναι λιγότερο Νόμος και δικαιούνται κάποιοι να τον προσβάλουν σαν τους «διεφθαρμένους» και «οπισθοδρομικούς» Πρυτάνεις.

  2. ΜΙΤΑΚΗΣ ΦΑΙΔΩΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ / Ιον. 24 2012 1:43 πμ

    ΕΑΝ ΟΝΤΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟΝ ΕΒΡΑΙΟ ΜΩΥΣΗΝ ΩΣ ΦΟΡΕΑ ΘΕΣΦΑΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΟΤΕ ΔΙΚΑΙΩΣ ΕΙΜΕΘΑ ΛΥΠΗΣ ΑΞΙΟΙ ΚΑΘΕΥΔΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΑΝΙΑΤΟΥ ΚΑΤΑΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: