Skip to content
Απρίλιος 14, 2011 / Το κόκκινο πανί

Αριστεροί όλης της χώρας, διαιρεθείτε!

Σύντροφοι και συντρόφισσες, πρώην και νυν, μελλοντικοί και μεσοπρόθεσμοι, ψεύτικοι και αυθεντικοί, γνήσιοι και κάλπικοι, ρεφορμιστές και ριζοσπάστες, αποχωρήσαντες και παραμένοντες,

Καθώς η κοινωνική κρίση στη χώρα βαθαίνει, κλιμακώνεται και η προσπάθεια ενός τμήματος της Αριστεράς να βρει το βηματισμό της, να ξορκίσει τα «φαντάσματα» του 1989 και να προτάξει και πάλι το αίτημα της ενότητας. Από αυτό εδώ το ταπεινό βήμα, ωστόσο, θα θέλαμε να καταθέσουμε μια σεμνή πρόταση που είναι κάπως διαφορετική. Ο προβληματισμός μας ξεκινά από το εξής ερώτημα: γιατί συνεχίζουμε να βασανιζόμαστε με αφορμή τον ανέφικτο στόχο της ενότητας, όταν τα θετικά αποτελέσματα του στοχευμένου κατακερματισμού θα είναι σαφώς περισσότερα; Αναλογιστείτε:

1. Οι «αστοί ρεφορμιστές» του ΣΥΝ θα μείνουν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι από το 3,2% που παίρνουν, αφού τόσα χρόνια καθηλωμένοι στα ίδια ποσοστά έχουν βρει ένα modus vivendi μεταξύ τους.

2. Το ΚΚΕ θα δαπανά λιγότερα χρήματα και ενέργεια καταδικάζοντας τα «μπουρζουαζίδικα» αιτήματα για ενότητα, αφήνοντας έτσι περισσότερο χρόνο στην πρωτοπορία του Περισσού να οργανώσει την «μεγάλη προλεταριακή επανάσταση» που θα στείλει στην ίδια εξορία Μητσοτάκη και Γλέζο.

3. Το «Μέτωπο» του Α. Αλαβάνου θα διατηρήσει τις ριζοσπαστικές του αιχμές, χωρίς αυτές να αμβλύνονται από τους αναπόφευκτους συμβιβασμούς που θα αναγκαστεί να κάνει προκειμένου να επιτευχθεί η απόλυτη ομοθυμία.

4. Η «Δημοκρατική Αριστερά» θα μπορεί να αφοσιωθεί απερίσπαστα στην αποσαφήνιση των συγκεκριμένων, τεχνικών σημείων που αφορούν τις προγραμματικές θέσεις του Φ. Κουβέλη για μια τεχνοκρατικά προσανατολισμένη ευρωπαϊκή «Κεντροαριστερά», χωρίς αυτή να επιβαρύνεται από την προοπτική ανάμιξης της ίδιας της Αριστεράς στη διαμόρφωση του εγχειρήματος.

5. Οι αριστεριστές, οι σοφότεροι όλων κατά την ταπεινή μας άποψη, θα μπορούν να συνεχίσουν να αισθάνονται υπερήφανοι που διατηρούν, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, την πολύτιμη πολιτικοϊδεολογικοπνευματική τους υπόσταση και ακεραιότητα, που αποτελεί προϋποθέση, εξάλλου, για τη διηνεκή αυτοτέλεια και το ακηδεμόνευτο πάθος που τροφοδοτεί τις εύστοχες πολιτικές τους παρεμβάσεις κατά της οργανωμένης Αριστεράς.

6. Να προστεθεί, τέλος, ότι και οι πολυπληθείς μη-αριστεριστές, «ανένταχτοι» του χώρου θα ωφεληθούν από τον περαιτέρω κατακερματισμό, καθότι θα αποφύγουν την ουσιαστική συμμετοχή σε ένα εγχείρημα που θα απαιτήσει κάτι περισσότερο από την ψήφο τους. Θα μπορούν να επαναλάβουν ότι «τα έλεγαν τόσα χρόνια» και να αποσυρθούν στη γνώριμη θαλπώρη του «φτωχού αλλά τίμιου» οίκου τους.

Τα περιθώρια για διάσπαση σε καμία περίπτωση δεν έχουν εξαντληθεί, λοιπόν. Με αυτό το σκεπτικό, επειδή τελικά όλοι, και κυρίως η ελληνική κοινωνία, θα ωφεληθούν από την συνεχιζόμενη και στοχευμένη πολυδιάσπαση του χώρου, σας καλούμε όλους να συμβάλετε από το μετερίζι σας σε έναν αγώνα υπέρ του περαιτέρω κατακερματισμού της Αριστεράς. Οι καιροί αυτό επιτάσσουν, εξάλλου.

Αριστεροί όλης της χώρας, διαιρεθείτε!

Πολιτική Γραμματεία του Ενιαίου Κινήματος για τον Κατακερματισμό της Αριστεράς, πρώην Κινήματος κατά της Ενότητας της Αριστεράς (αποσχισθείσας πρωτοβουλίας πρώην μελών της Συμμαχίας Αυθεντικών Αριστερών) και μελλοντικού Κινήματος για την Διαφύλαξη της Προσωπικής Πνευματικής Ακεραιότητας Χωρίς το Περιττό Άγχος της Πολιτικής Συνεργασίας*.

* Ύστερα από πολύωρη συζήτηση που ακολουθήθηκε από σχετική ψηφοφορία (2-1), αποφασίστηκε να αναφερθεί παρενθετικά ότι διατυπώθηκε η άποψη να αφαιρεθεί το κόμμα μετά τη λέξη «αριστεριστές» στο πέμπτο σημείο, η οποία όμως τελικά μειοψήφησε και απορρίφθηκε ύστερα από σχετικές διαβουλεύσεις.

Ανανέωση 21/4/2011: Προσθέσαμε την εξαιρετική γελιογραφία του Γ. Καλαιτζή απο τη χθεσινή «Ελευθεροτυπία».

Advertisements

20 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. 3dio / Απρ. 15 2011 11:31 πμ
  2. lifeofbrian / Απρ. 15 2011 3:21 μμ
  3. eddie / Απρ. 15 2011 5:58 μμ

    δηλαδη φταιμε ολοι. ΟΚ, ειναι μια αποψη και αυτη.
    Παντως, αν επιμενετε να θελετε για παρεα το ΔηΑρι, το ΣΥΝ και το ΚΚΕ, τοτε σας τους χαριζω.

    Απορω παντως, με ποιο δικαιωμα να μιλανε οι αλαβανικοι για ενοτητα, τη στιγμη που πρωτοι ειναι με τον ενα ποδι εξω απο το κομμα που καποτε ξεκινησε ως αποπειρα «ενοτητας της αριστερας» και τωρα ψαχνει τα συντριμμια του.

    Εγω μονο μια απορια θα εκφερω. Γινεται αφου δεν μπορουμε να τα βρουμε πολιτικα ολοι με ολους, να βρεθουμε εστω στους αγωνες μαζι; Δηλαδη εκει που πραγματικα μετραει;

    • Το κόκκινο πανί / Απρ. 15 2011 7:21 μμ

      Ξεκινήσαμε να γράφουμε για την ενότητα της Αριστεράς, και καταλήξαμε σε ό,τι διάβασες. Εν μέρει ναι, όλοι έχουμε ευθύνες για την κατάντια της Αριστεράς, άλλοι περισσότερες άλλοι λιγότερες.

      Αυτό που κρατάω από το σχόλιο σου δεν είναι η τοποθέτησή σου για το ποιος έχει ή δεν έχει «δικάιωμα να μιλάει», αλλά η κοινή δράση για κοινές θέσεις. Αυτό θα ήταν «θείο δώρο» αυτόν τον καιρό. Ας πάρουμε την Πορτογαλία ως παράδειγμα.

      • eddie / Απρ. 16 2011 12:51 πμ

        καλα, οτι εχουμε ολοι ευθυνες για την κατασταση του κινηματος (ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ) ισχυει.
        Αλλα σε καμια περιπτωση τις ιδιες, ουτε και ιδιας βαρυτητας.
        Και με ενοχλει που κατατασσεις τους εξ αριστερων του ΚΚΕ και του ΣΥΝ με το υβριστικο ορο «αριστεριστες» (ψαξε να βρεις τον ορισμο στο βιβλιο του Λενιν και οχι στα λεγομενα του ΔηΑρι) και μαλιστα τους ειρωνευεσαι περισσοτερο απο ολους, λες και φταινε αυτοι για τα τραγελαφικα που συμβαινουν στο ΣΥΡΙΖΑ, την πασοκικη πορεια του ΔηΑρι (αληθεια, πειτε μου ενα λογο που το θεωρειτε το κομμα αυτο αριστερο?) και το αναδελφο κομμα που λεγεται ΚΚΕ.

        Οχι ολοι στο ιδιο καζανι φιλε. Ειναι για ΟΛΟΥΣ αδικο.

        Και ναι, επιμενω οτι ΜΟΝΑΧΑ η κοινη δραση στο κινημα (Και οχι οι εκλογικες συγκολλησεις) μπορουν να αλλαξουν τα πραγματα. Αλλα και στην αριστερα επισης (εννοω προς θετικη κατευθυνση για το λαο). Σε αυτο εμεις οι «αριστεριστες» ειμαστε απολυτα ανοιχτοι και θετικοι για συνεργασιες. Για να τα βρουμε στρατηγικα, προγραμματικα και στις καρεκλες, ειναι απιθανο γιατι μας χωριζει χαος.

  4. Το κόκκινο πανί / Απρ. 16 2011 1:08 μμ

    Σ’ευχαριστουμε για το μηνυμα σου. Παρα τις διαφωνιες μας, ειναι θετικο που υπαρχει ενα μινιμουμ επιπεδο ευγενειας στη συζητηση.

    Λες: «Ειμαστε απολυτα θετικοι στις συνεργασιες,» εφοσον γινουν μεσω της «κοινης δρασης στο κινημα» και δεν ειναι απλως μια «εκλογικη συγκολληση«. Σεβαστο και συμφωνουμε.

    Παραλληλα ομως, λες οτι: (α) η ΔηΑρι «δεν ειναι αριστερο κομμα«, (β) το ΚΚΕ «δεν ειναι αριστερο κομμα«, (γ) ο Αλαβάνος «δεν εχει δικαιωμα να μιλα για ενοτητα«, (δ) «…αν επιμενετε να θελετε για παρεα τους ΔηΑρι, το ΣΥΝ και το ΚΚΕ, τοτε σας τους χαριζω.» Κανεις απο αυτους δεν ειναι δυνητικα «συνεργασιμος», λοιπον. Αρα η «ενωμενη αριστερα» θα προκυψει απο καπου αλλου, ισως απο τους αριστερους/ανενταχτους που περιμενουν τοσα χρονια τις καταλληλες συνθηκες/τους καταλληλους οργανωτικους σχηματισμους για να πιεσουν αποτελεσματικα προς την κατευθυνση που οραματιζονται. Διαφωνουμε, αλλα σεβαστο.

    Πιστευω η συζητηση καλο ειναι να τελειωσει καπου εδω, ειμαι σιγουρος οτι υπαρχουν πολλα αλλα μπλογκ στα οποια μπορεις να βρεις περισσοτερα στοιχεια που ικανοποιουν τα οραματα σου για «ενότητα» –αν ειναι τελικα αυτος ο στοχος σου, αφου η καταληκτικη σου αποφανση ειναι οτι μια «στρατηγικη» και «προγραμματικη» συνεργασια «ειναι απιθαν[η] γιατι μας χωριζει το χαος«. Διαφωνουμε, αλλα σεβαστο.

    ΥΓ- Οσο για τον χαρακτηρισμο «αριστεριστης», σε καποιους κυκλους θεωρειται εξισου «υβριστικος» οσοι οι οροι «σοσιαλιστης» και «κομουνιστης». Ολοι μας, παντως, γνωριζουμε αριστεριστες που ειναι υπερηφανοι να αυτοχαρακτηριζονται ετσι, και δεν κοιτουν προς το σοβιετικο κομουνισμο για να τους καθορισει τι πρεσβευουν και τι δεν πρεσβευουν. Θεωρουν το υφισταμενο κοινοβουλευτικο συστημα δομικα ανεπαρκες να εκπροσωπησει τους πολιτες αντι για τα μεγαλα ιδιωτικα συμφεροντα, ενω εκτιμουν οτι η εξωκοινοβουλετικη (και ενιοτε αντικοινοβουλευτικη) δραση δύναται να εχει μεγαλυτερη επιδραση στα πολιτικα πραγματα. Διαφωνουμε, αλλα σεβαστο.

    Παντως αν ανηκεις σε αυτους, εχεις ενα λογο παραπανω να μην ταλαιπωρεις τον εαυτο σου διαβαζοντας μπλογκ ανθρωπων που ειναι περισσοτερο ρεφορμιστες απο εσενα, και πιστευουν σε μια συνεργασια με χωρους για τους οποιους λες οτι αισθανεσαι τοση απεχθεια. Ισως αν κοιταξεις λιγο προσεκτικοτερα, ομως, να δεις οτι για τα περισσοτερα ζητηματα ουσιας μπορει και να συμφωνεις με πολλους απο αυτους. Και απο εκει θα πρεπει, ισως, να ξεκινησουμε ολοι.

  5. ormithiella / Απρ. 16 2011 7:53 μμ

    Πιστεύουμε ότι η συνεχής διαίρεση θα οδηγήσει τελικά στο επίπεδο του ατόμου , και τότε σ’ αυτό το επίπεδο , ελπίζοντας ότι δεν θα χρειασθεί περαιτέρω διαίρεση και αντίθετα με ότι λέει η επιστήμη , θα γίνει επιτέλους η μεγάλη έκρηξη !!!
    Επομένως η διαίρεση της Αριστεράς , αν ακολουθηθεί με πλήρη συνέπεια , είναι επαναστατική πράξη !!!!

    • Το κόκκινο πανί / Απρ. 16 2011 8:49 μμ

      Όπως έλεγε και το παλιό ανέκδοτο, ο τελευταίος αριστερός πέθανε όταν … διασπάστηκε!

  6. nerobogia / Απρ. 26 2011 4:22 μμ

    Εγώ πάντως δεν το «πιάνω» το χιουμοράκι….Ίσως επειδή είμαι απ’ αυτούς που ονειρεύονται μαζί το Γλέζο και το Μητσοτάκη (φτού κακά!)να σπάνε πέτρες στα Γκούλακ!

    Πάντως για να θυμόμαστε και τις πηγές σας παραπέμπω αρχικώς στα δύο βασικά βιβλιαράκια:
    1. Η Προλεταριακή Επανάσταση και ο αποστάτης Κάουτσκυ
    2. Αριστερισμός, η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού.
    Η ανάγνωση ενδείκνυται αρχικώς δύο φορές τη μέρα προ ή μετά φαγητού για διάστημα τουλάχιστον τριών εβδομάδων.Νομίζω θα βοηθήσει….

    ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕ ΓΥΡΝΑ, ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

    • Το κόκκινο πανί / Απρ. 27 2011 5:00 μμ

      Σ’ευχαριστουμε που μας ξαναβαζεις στο σωστο δρομο. Ειναι φανερο οτι η επιστροφη στον σ. Ουλιάνωφ θα μας βοηθησει να υπερβουμε τους κοντοφθαλμους ρεφορμισμους του 2011 και να κοιταμε πιο μακρια, στα σωτηρια ετη 1918-1920 στην ΕΣΣΔ.

      Ειναι επισης αληθεια οτι το μελλον της αριστερας δεν επιδεχεται αστεϊσμων. Συχνα, οι αντιδρασεις που προκαλουνται στις αποπειρες για χιουμορ πανω στο θεμα πιστοποιουν οτι κατι τετοιο ειναι σαν να παραβιαζεις ανοικτες θυρες.

  7. Θοδωρής Διπλάρης / Απρ. 27 2011 11:18 μμ

    Κάθε δέσμευση είναι ολιγωρία. Άμα θες δεσμά , φάε ιδεολογία. Ανθρώπους ψάχνουμε όχι ιδεολογίες. Ανθρώπους να’χουν θάρρος, αγάπη, καλοσύνη. Ανθρώπους που δεν είναι ψεύτες, ρηχοί και βολεμένοι και ξέρουν να δίνουνε, όχι να ρουφάν και να εκμεταλλεύονται τους γύρω. Ανθρώπους έστω με καρδιά. Ας είναι δικηγόροι, παπάδες και αστυνόμοι. Ας είναι και χαφιέδες, κομουνιστές, αναρχικοί, αρκεί να έχουν τόλμη να κρατήσουν ένα λόγο και να πούνε την αλήθεια.

  8. dimitrisdaskalos / Μάι. 1 2011 8:21 μμ

    Αγαπητό «Κόκκινο Πανί»,

    Να πω κι εγώ τη βαρύνουσα -ίσα με δυο κιλά- άποψή μου: Στην Αριστερά έχουμε πολλά μαγαζιά (παραπέμπω σε δήλωση της σ. Αλέκας που χαρακτήρισε το ΚΚΕ «μαγαζί-γωνία»), μαγαζάκια, παραμάγαζα, πάγκους στις λαϊκές, πλανόδιους αυτόνομους πωλητές, και μια αλυσσίδα πλανόδιων που αποδίδουν τις εισπράξεις σε έναν τέως μαγαζάτορα… Όλοι διατείνονται ότι το εμπόρευμά τους είναι το καλύτερο. Υπάρχει η άποψη να μαζευτούν οι ιδιοκτήτες και τα διευθυντικά στελέχη για να φτιαχτεί η πολυπόθητη μεγάλη Αριστερά Α.Ε. ως αντίπαλο δέος στα δικομματισμό και ως εναλλακτική λύση εξουσίας… Μήπως όμως το ζητούμενο είναι διαφορετικό; Αν η στόχευση δεν είναι απλά η συγκόλληση κάποιων ποσοστών -που έτσι κι αλλιώς είναι πενιχρά- αλλά η ουσιαστική ενεργοποίηση και συμμετοχή των πολιτών (σε συντριπτικό ποσοστό γυρνάνε την πλάτη σε όλα τα κόμματα) το πρώτο βήμα είναι να καταργηθούν οι μόνιμοι ρόλοι στα μαγαζιά. Για παράδειγμα, όλοι και όλες να μπορούν να είναι και αφεντικά και λαντζέρηδες και ντιλιβεράδες, τα πάντα όλα…Ειδικά για τους ιδιοκτήτες και τα μεγαλοστελέχη που μια ζωή είναι κατσικωμένοι στους θρόνους του και κάθε τρεις και λίγο τους έρχεται μια φλασιά και βάζουν τους υφιστάμενούς τους να την υλοποιήσουν , να μπούνε επειγόντως σε πρόγραμμα «πολιτιστικής αναμόρφωσης» για να θυμηθούμε το σ. Μάο. Χειρώνακτες εργάτες για να δούνε και πώς βγαίνει το ψωμί. Κάπως έτσι θα πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους οι «κολασμένοι» , θα επικοινωνήσουνε με ειλικρίνεια κι αλληλεγγύη μεταξύ τους και χωρίς μεσσιανικά σύνδρομα θα αποκτήσουν γνώση και γνώμη για το πώς θα κάνουν το κόσμο πιο ανθρώπινο… Σας κούρασα με την πολυλογία μου και σας ζητώ να με αντιμετωπίσετε «με κάποιαν επιείκεια». Δημήτρης

    • Το κόκκινο πανί / Μάι. 2 2011 3:35 μμ

      Συμφωνούμε ότι η συνένωση των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας θα πρέπει να συνοδευθεί από την αποστρατεία ενός ικανού αριθμού παλαιότερων στελεχών. Κάποιοι πολιτικοί χώροι ήδη το έχουν θεσμοθετήσει αυτό μέσα από κομματικές διαδικασίες, βάζοντας όριο στον αριθμό βουλευτικών θητειών, κλπ. Από αυτή την άποψη λοιπόν, πέρα από κραυγαλέες εξαιρέσεις, έχουν όντως «καταργηθεί οι μόνιμοι ρόλοι». Και έτσι πρέπει να συνεχίσουν.

      Ωστόσο, το κατά πόσον η «ανανέωση» θα εξυπηρετηθεί από την υιοθέτηση ενός μαοϊκού-τύπου πλαισίου «πολιτιστικής αναμόρφωσης», όπου προλετάριοι και αστοί θα εναλλάσσονται τους ρόλους τους εκ περιτροπής, είναι λιγότερο σαφές. Ειδικά στην περίπτωση της Κίνας, σου θυμίζουμε ότι το σχεδιο αυτο ελάχιστη σχέση είχε με την «πολιτική ανανέωση». Υπήρξε καρπός της ισχνώς κεκαλυμμένης πρόθεσης της κινεζικής ηγεσίας να ελέγξει τις λαϊκές αντιδράσεις και να ξεπαστρέψει τους αντιφρονούντες.

      Σε ό,τι αφορά τα καθ’ημάς, δύσκολα μπορεί κανείς να συμφωνήσει με έναν νεοτουρκικού-τύπου, αν όχι εντελώς προσχηματικό φιλονεϊσμό που συγχέει το νεανικό της ηλικίας με την πολιτική ωριμότητα και τον ριζοσπαστισμό. Δεν χρειάζονται απλά νέα πρόσωπα με παλιές ιδέες αλλά αξιοκρατικές δομές, κάτι που εκ των πραγμάτων σημαίνει αξιοποίηση του δυναμικού από όλο το ηλικιακό φάσμα. Από αυτή την άποψη, και μόνο το γεγονός ότι η Αριστερά τείνει να μην λειτουργεί με πελατειακές όρους, σημαίνει ότι βρίσκεται σε πολύ καλύτερο δρόμο από άλλους πολιτικούς χώρους.

      Όσο για το δίπολο «κακοπληρωμένοι χειρώνακτες εργάτες, που γνωρίζουν πώς βγαίνει το ψωμί» – «καλοπληρωμένοι, ευτυχισμένοι αμπελοφιλόσοφοι αστοί» είναι εξαιρετικά παραπλανητικό, κατά την άποψή μας, και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Είναι γεγονός ότι ανεξάρτητα από το αν η εργασία τους είναι χειρωνακτική ή γραφειοκρατική, η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών εργάζεται σκληρά και γνωρίζει εξίσου καλά «πώς βγαίνει το ψωμί». Εκείνο που θα πρέπει να αλλάξει είναι η νοοτροπία που υπάρχει απέναντι στα χειρωνακτικά επαγγέλματα, την οποία όλοι αναπαράγουμε, αλλά και ασφαλώς η κοινωνική και χρηματική αξία που δίνουμε σε αυτά τα επαγγέλματα. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, ένας φιλόλογος καθηγητής πανεπιστημίου μπορεί κάλλιστα να έχει έναν γιο που να είναι υδραυλικός, χωρίς να θεωρείται «ταμπού» ότι ο γιος δεν έγινε κι αυτός επιστήμονας, αλλά και χωρίς να υπάρχει σημαντική μισθολογική απόκλιση μεταξύ των δύο. Σε ένα τέτοιο σύστημα, γιατί είναι απαραίτητο ο γιος να διδάσκει παράλληλα πάνω στη σημασία του Ενρίκο Νικόλαο Ουλερίχο στην ευρωπαϊκή παράδοση, και ο πατέρας να συντηρεί τους καυστήρες ενός δημοσίου κτιρίου;

      Για να γυρίσουμε ξανά στα δικά μας, λοιπόν, λέμε ναι στην ηλικιακή και στελεχιακή ανανέωση, ώστε να αποσοβηθεί ο κίνδυνος δημιουργίας μιας πεφωτισμένης «πρωτοπορίας» ή μιας προνομιούχου νομενκλατούρας, αλλά όχι όταν αυτή ορίζεται ως αυτοσκοπός, ανεξάρτητα από την αξία του καθενός. Λέμε ναι σε μια βαθύτερη αλληλοκατανόηση των δυσκολιών που υπάρχουν στα χειρωνακτικά και τα μη-χειρωνακτικά επαγγέλματα, αλλά όχι στην ιδέα ότι «όλοι και όλες μπορούν να είναι τα πάντα όλα». Ο καθένας από το μετερίζι του. Ο Ένγκελς ήταν εργοστασιάρχης και ο Γκράμσι γλωσσολόγος. Ο Φιντέλ δικηγόρος και ο Τίτο εργάτης σε εργοστάσιο μηχανοκατασκευών. Ο Τσε, ο Αλιέντε και ο Λαμπράκης γιατροί. Τι σημαίνει αυτό για την αγωνιστικότητά τους;

      • dimitrisdaskalos / Μάι. 2 2011 5:34 μμ

        Βρε κόκκινο πανί με διάβασες καλά;

        Έβαλα πουθενά εγώ θέμα ποιος είναι πιο μάγκας και αγωνιστής, ο εργάτης ή ο διανοούμενος; Η σπόντα για τη μαοϊκή αναμόρφωση -γενικώς βγάζω σπυριά με τους δογματικούς μαοϊκούς- αφορούσε τους καρεκλοκένταυρους της Αριστεράς όπως κι όλα τα προηγούμενα. Διαφωνείς ότι είναι αποθαρρυντικό, για τον κόσμο που δυνητικά είναι με την Αριστερά, το γεγονός ότι τα περισσότερα πολιτικά και συνδικαλιστικά στελέχη έχουν ενσωματωθεί στο πόστο τους με τις γνωστές παρενέργειες; Σε παρακαλώ, διάβαζε προσεκτικά τις απόψεις των αναγνωστών σου όσο κι αν αυτό σου τρώει πολύτιμο χρόνο. Όταν μπαίνει κανείς στη διαδικασία της επικοινωνίας με πολύ κόσμο, καλό είναι να «ακούει» υπομονετικά και να μην πηδάει σε γρήγορα συμπεράσματα. Με εκτίμηση, Δημήτρης.

  9. Το κόκκινο πανί / Μάι. 2 2011 6:20 μμ

    Φίλε Δημήτρη, νομίζω ότι το το προηγούμενο σχόλιό σου διαβάστηκε πολύ προσεκτικά, αν πρόσεξες παραθέτουμε αυτούσιες κάποιες φράσεις σου που θεωρήσαμε σημαντικές.

    – «Να καταργηθούν οι μόνιμοι ρόλοι στα μαγαζιά»

    – Για να αποκτήσουν όλοι «γνώση και γνώμη για το πώς θα κάνουν το κόσμο πιο ανθρώπινο» θα μπορούσαν, για παράδειγμα, «όλοι και όλες να μπορούν να είναι και αφεντικά και λαντζέρηδες και ντιλιβεράδες, τα πάντα όλα».

    Όπως βλέπεις και από την έκταση της απάντησής μας, αυτά τα σχόλιά σου μας έδωσαν το έναυσμα για να εκφράσουμε κάποιες γενικότερες σκέψεις πάνω στο θέμα, που δεν είναι απαραίτητο ότι αναφέρονταν όλες σε εσένα.

    Σε κάθε περίπτωση, αν αυτό που θέλεις να πεις είναι ότι είναι «αποθαρρυντικό» για αρκετό κόσμο που θα μπορούσε να είναι με την Αριστερά να βλέπει «τους καρεκλοκένταυρους» του χώρου, τότε συμφωνούμε και επαυξάνουμε.

    Στο προηγούμενο σχόλιό σου, όμως, σου θυμίζουμε ότι εκτός από αυτό πρότεινες και κάποιες λύσεις, και εμείς αυτές σχολιάσαμε.

    φιλικά,
    ΚΠ

    • dimitrisdaskalos / Μάι. 2 2011 9:53 μμ

      Εντάξει κόκκινο πανί,
      Θα τα βρούμε μεταξύ μας. Καλή θέληση υπάρχει, επομένως θα μάθουμε να καταλαβαινόμαστε καλύτερα. Πού θα πάει; Θα τα καταφέρουμε.
      Φιλικά,
      Δημήτρης

  10. Καπετάν'Ενας / Μάι. 12 2011 3:34 μμ

    Για την ενότητα της Αριστεράς:

    http://profitoulas.wordpress.com/2011/04/13/%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%83-%CE%BC%CE%B9-2/

    Το νόημα είναι , Πρώτο, ΑΣ ΟΡΙΣΕΙ ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ και δεύτερο,(η παράλληλα) να χαραχτεί ΣΩΣΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ για τα σημερινά κοινά προβλήματα, οικ. κρίση, φτώχεια κλπ.
    Όμως ξέρει η αριστερά το νόημα της στρατηγικής;

  11. karampas / Μάι. 12 2011 6:40 μμ

    antarsya ρε παιδια ,ανταρσυα ,ολα τα λεφτα.Δε μπορει να γινει αλλη συμπραξη και ενοτητα αφου τα κομματικα ιερατεια του κκε και του συνασπισμου ειναι βολεμενα στα κρατικα εκατομμυρια και τουσ αρεσει το 3 και 5 τοισ εκατο.Τον εργατη τον εχουνε γραμμενο και τοκκε βοηθαει το πασοκ με τη διασπαση του εργατικου κινηματοσ.Οι συνασπιστες αποτην αλλη ειναι ειδωλολατρεσ του ευρω και τησ εοκ.Δε μπα ναα αποδεικνυεται η απατη τησ εοκ και του ευρου ,αυτοι ,εκειμετηνευρωλατρεια και ευρωδουλεια.Ενοτητα αλλη δε μπορει να γινει,ολοιανταρσυα που εχει καιτουσ πιο χαριτωμενουσ αγωνιστες

Trackbacks

  1. Αριστεροί όλης της χώρας, διαιρεθείτε! «

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: